PARAFIA RZESZÓW - FARA

pw. św. Wojciecha i Stanisława
parafia erygowana najprawdopodobniej przed 1363 r.


Historia

Kościół farny pw. św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupów należał do najstarszych i najważniejszych świątyń w Rzeszowie i okolicy. W początkowym okresie istniał jako kościół pw. św. Feliksa i Adaukta, który został zbudowany w latach 1354 – 1363. Wzmianka o tej świątyni pochodzi z 1363 r. z pisma króla Kazimierza Wielkiego, do papieża Urbana V, w którym prosi papieża o nadanie odpustu spowiadającym się w tym kościele w czasie wskazanych dni. Świątynia ta zapewne uległa zniszczeniu podczas przetaczających się częstych wojen na tych terenach lub została przebudowana jeszcze przed 1390 r., gdyż od tego roku, wg podań i niekompletnych zapisów w aktach grodzkich i ziemskich, istniał już nowy, ceglano-kamienny z przyporami i jednonawowy kościół pw. św. Wojciecha i św. Stanisława.

W latach późniejszych tj. po pożarze w 1621 r., i za nowego właściciela dóbr rzeszowskich Mikołaja Spytka Ligęzy – wybudowano nawę główną w obecnym kształcie. Następnie w 1754 r. poszerzono świątynię przez dobudowanie obu naw bocznych, co nadało kościołowi obecny wygląd. W czasach tych dobrami rzeszowskimi władali Lubomirscy. Budowla ta przetrwała do dnia dzisiejszego w postaci trójwymiarowej bryły, łącząc razem styl gotycki (prezbiterium) i styl barokowy (nawy kościoła). Ołtarz główny usytuowano na całej szerokości prezbiterium z obrazem Pana Jezusa Ukrzyżowanego, a powyżej z obrazami patronów kościoła. Ołtarz ten w 1932 r. został odnowiony a następnie uroczyście konsekrowany przez bpa Franciszka Bardę, Biskupa Przemyskiego. Od strony południowej, obok kościoła została w początkach XVII w., wybudowana wieża – dzwonnica, ceglano-wapienna, o prostej bryle, podstawie kwadratowej i wysokości 30,5 m.

Od początku zaistnienia Fara zawsze była parafią, obejmującą swym zasięgiem nie tylko teren miasta, ale i rozległe okolice poza granicami Rzeszowa. Jednak z biegiem lat, budowano nowe świątynie, a przy nich powstawały nowe parafie. Szczególne zmniejszenie terytorium parafii miało miejsce w 1949 r., kiedy obszar należący do Fary podzielono na trzy części, na których – oprócz Fary – utworzono nowe parafie: Chrystusa Króla i Księży Saletynów. Dalszego zmniejszenia parafii dokonano w latach 1969-2006, kiedy powstało 12 nowych parafii na terenie, który dawniej obejmowała Fara.

W ostatnich latach dokonano odnowienia polichromii świątyni oraz elewacji zewnętrznej, a także podjęto remont plebani oraz budynku katechetycznego, w którym uruchomiono przedszkole.


Kościół parafialny

murowany, zbudowany w XV w., rozbudowany w 1754 r., konsekrowany najprawdopodobniej w 1754 r.


Odpust parafialny

23 kwietnia, 8 maja

TERYTORIUM PARAFII

Asnyka (2,2a,4,6,8); Baldachówka (3,5,5a,6-12,14); Batorego (13,15-28); Bernardyńska (3,5); Bożnicza (6); Fredry (3,5,7,20,22); Gałęzowskiego (1-5,7); Grodzisko (6,8); Grottgera (18,20,22,26,28); Grunwaldzka (1,2,5,6,7); Joselewicza (6); Króla Kazimierza (6-12, 18,29,31); Kolejowa (6,8-11,13); Konarskiego (3); Kopczyńskiego (1,2,4,6); Kopernika (3,5,9-11, 13,13a,14,16,18); Kościuszki (3-7,9,11,13,15); Kreczmera (4,6); Leszczyńskiego (3,3a); Spytka Ligęzy (6,10); Łączna (3); 3 maja (1-12a); 8 marca (1,7,9,11,15,17); Matejki (2,4,9,10, 16, 18), Mickiewicza (8, 17, 19, 27,29, 31); św. Mikołaja (1-7), Naruszewicza (1,7,9); Obszar Kolei (8,10); Plac ofiar Getta (6); Okrzei (2,4,6,8,10,12); Orzeszkowej (1,2,7,9,11,14,15,16a); Piłsudskiego (1,3,5,6,8,9, 13,15,21,22,27,33); Plac Wolności (1,4,6,7,11,14,16), Przesmyk (2), Rynek, Siemiradzkiego (3,5,6,10,19,21); Słowackiego (6,8,10), Sobieskiego (4,6,8,9); Sokoła (2,4), Styki (1-18); Szpitalna (12); Śniadeckich (4-13,19,21,23); Targowa (2,7,8,11), Wierzynka; Zamknięta (3); Żeromskiego (2,3,5).