Eucharystia

Czym jest Sakrament Eucharystii?

To sakrament żywej, prawdziwej, substancjalnej i realnej obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. Jezus chcąc pozostać z nami do końca świata pozostał z nami pod postacią chleba i wina. Jest on „źródłem i szczytem całego życia chrześcijańskiego” (KK 11). Dokonuje się podczas niej uwielbienie i składanie dziękczynienia Bogu (to właśnie oznacza po grecku określenie eucharystia). To podczas niej dokonuje się bezkrwawa ofiara Jezusa Chrystusa. Obok chrztu i bierzmowania stanowi jeden z trzech sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego. Jan Paweł II powiedział, że „Kościół dzięki Eucharystii żyje”, czemu poświęcił swoją ostatnią encyklikę Ecclesia de Eucharistia.

“W Eucharystii w sposób rzeczywisty karmimy się Jezusem, ponieważ Jego boskie Serce wchłania nasze serce w taki sposób, że czyni z niego jedno serce, zespolone z Jego sercem. Zatem Serce Jezusa uzdrowi nasze serce z trawiących je chorób (obojętność, nieufność, złe skłonności, chorobliwe pasje, próżne uczucia, ludzkie ambicje…), sprawi, że będzie ono biło tym samym rytmem, jakim bije Jego serce, dla chwały Boga i pokoju ludzi.”

BŁ. JAKUB ALBERIONE  / (1884-1971), apostoł środków społecznego przekazu, założyciel paulistów.

Kiedy nastąpiło ustanowienie Eucharystii?

Pan Jezus, świadomy swojej męki i śmierci (por. J 13, 1) obmył swoim uczniom nogi, dał im przykazanie miłości i na dowód tej miłości ustanowił ją jako pamiątkę swojej męki, śmierci i zmartwychwstania, nakazując, aby czynili to „na Jego pamiątkę”. Opisuje to ustanowienie jedno z najstarszych świadectw, 1 List św. Pawła Apostoła do Koryntian: „Ja bowiem otrzymałem od Pana to, co wam przekazałem, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: «To jest Ciało moje za was [wydane]. Czyńcie to na moją pamiątkę». Podobnie, skończywszy wieczerzę, wziął kielich, mówiąc: «Ten kielich jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę». Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie.” (1 Kor 11, 23-26). W czasie każdej Eucharystii wypełniamy polecenie Pana, by sprawować tę pamiątkę, uwielbiamy Boga i ukazujemy w wymiarze widzialnym Kościół – pod przewodem pasterza, którym jest kapłan lub biskup (por. KKK 1356-1369).

Jakie są inne nazwy tego Sakramentu?

Katechizm Kościoła Katolickiego podaje następujące nazwy sakramentu (por. KKK 1328-1332):
– Eucharystia; Wieczerza Pańska; Łamanie Chleba; Zgromadzenie eucharystyczne; Pamiątka męki i zmartwychwstania Pana; Najświętsza Ofiara; Święta i Boska liturgia; Komunia; Msza święta.

Z czego składa się każda Msza święta?

Msza święta składa się zasadniczo z 2 głównych części, połączonych ze sobą: z Liturgii Słowa, kiedy słyszymy Słowo, które Bóg do nas skierował i kieruje, oraz z Liturgii Eucharystycznej, kiedy spożywamy Jego Ciało i Krew (por. KKK 1346-1355).

Dlaczego Eucharystii należy się szczególny kult i jak się on wyraża?

Eucharystia jest sakramentem obecności Jezusa. W żadnym innym sakramencie nie jest On tak „dostępny”, jak właśnie pod postaciami chleba i wina. To w tym sakramencie jest obecny, jak naucza Kościół: prawdziwie, substancjalnie i rzeczywiście. Każdy, przyjmując Komunię Świętą przyjmuje całego Jezusa Chrystusa, z ciałem i krwią.

Kult eucharystyczny wyraża się w gestach – przed najświętszym sakramentem się przyklęka, klęczy się podczas adoracji, uczestnicząc w procesjach eucharystycznych czy chociażby praktykując nawiedzenia Najświętszego Sakramentu. Wielką troską otacza się tabernakulum, czyli szczególne miejsce, gdzie przechowuje się Jezusa dla chorych i cierpiących i dla adoracji przez wiernych.

Dlaczego Kościół i wierzący celebrują Eucharystię?

Za każdym razem, kiedy Kościół celebruje EUCHARYSTIĘ, staje u swego źródła, z którego sam na nowo wytryska. W ofierze Chrystusa, który poświęca się nam cały, jest miejsce na całe nasze życie. Nasza praca i nasze cierpienie, nasze radości, wszystko możemy zjednoczyć z ofiarą Chrystusa. Kiedy w ten sposób się poświęcamy, zostajemy przemienieni: podobamy się Bogu i jesteśmy dla bliźnich jak dobry, pożywny chleb (YouCat 217).

Kto może przystępować do Komunii świętej i jak należy się do tego przygotować?

Komunię świętą może przyjąć każdy, kto został dopuszczony do niej w wieku szkolnym (czyli po 2 klasie), kto pragnie ją przyjąć z wiarą i miłością. Ważne jest, by zawsze przyjmować Jezusa Eucharystycznego z czystym sercem (tj. bez grzechu ciężkiego), w przeciwnym razie konieczne jest przystąpienie do sakramentu pokuty i pojednania. Jeżeli ktoś przyjmie Komunię Świętą w stanie grzechu śmiertelnego, popełnia bardzo ciężki grzech – świętokradztwo.

Ponadto Kościół nakazuje przygotowanie duchowe – przez modlitwę, oraz post od wszelkiego rodzaju pokarmów przez godzinę do przyjęcia Komunii świętej. Osoby starsze, chore mogą ten post pominąć. Lekarstwa i woda tego postu nie łamie.

 W jaki sposób Eucharystia jest antycypacją życia wiecznego?

Jezus obiecał swoim uczniom, a wraz z nimi także nam, że pewnego dnia zasiądą z Nim do stołu. Dlatego każda Msza Święta jest „pamiątką Męki, pełnią łaski, zadatkiem przyszłej chwały” (Kanon Rzymski). (YouCat 223).

Bierzmowanie

 

Sakrament bierzmowania wraz ze chrztem i Eucharystią należy do sakramentów wtajemniczenia chrześcijańskiego, dlatego przyjęcie tego sakramentu jest konieczne jako dopełnienie łaski chrztu. Chrystus Pan obiecał swoim uczniom, że Duch Święty będzie ich wspomagał, aby także wobec prześladowców dawali świadectwo nieugiętej wiary. W dzień przed swoją męką obiecał Apostołom, że ześle od Ojca Ducha prawdy, który pozostanie z nimi na zawsze. Wreszcie po swoim zmartwychwstaniu Chrystus obiecał, że wkrótce ześle na nich Ducha Świętego, który napełni ich mocą i uczyni Jego świadkami „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami” (Dz l ,8).

Skutkiem sakramentu bierzmowania jest pełne wylanie Ducha Świętego, jakie niegdyś stało się udziałem Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy. Bierzmowanie przynosi zatem wzrost i pogłębienie łaski chrzcielnej:

  • zakorzenia nas głębiej w Bożym synostwie;
  • ściślej jednoczy nas z Chrystusem;
  • pomnaża w nas dary Ducha Świętego;
  • udoskonala naszą więź z Kościołem;
  • udziela nam, jako prawdziwym świadkom Chrystusa, specjalnej mocy Ducha Świętego do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem, do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydzić się Krzyża.

Sakramentu bierzmowania, podobnie jak chrztu, którego jest dopełnieniem, udziela się tylko jeden raz. Wyciska on w duszy niezatarte duchowe znamię, które jest znakiem, że Jezus Chrystus naznaczył chrześcijanina pieczęcią swego Ducha, przyoblekając go mocą z wysoka, aby był Jego świadkiem.

Przygotowanie kandydatów

Ponieważ chrzest święty udzielany jest dzieciom, stąd przygotowanie do I Komunii świętej, a szczególnie do bierzmowania, daje tę wielką szansę, aby młody chrześcijanin mógł przebyć konieczną drogę wdrożenia w życie dojrzałych chrześcijan. Dlatego biskupi w wielu diecezjach polskich, także w naszej, aby umożliwić młodzieży przejście procesu duchowej formacji ustalili okres przygotowania do bierzmowania na 2/3 lata (więcej na ten temat w instrukcji obowiązującej w diecezji rzeszowskiej).

Kandydat do bierzmowania wybiera sobie nowe imię, które winno być nośnikiem pewnego posłannictwa, jakie pragnąłby wypełniać w swoim życiu. Sprawę wyboru imienia winien omówić z kapłanem lub ze swoim katechetą.

Świadek bierzmowania

Poszczególnym bierzmowanym zwykle towarzyszy świadek, który przygotowuje ich do przyjęcia sakramentu, przedstawia szafarzowi bierzmowania do namaszczenia krzyżmem, a potem pomaga w wiernym wypełnianiu przyrzeczeń złożonych na chrzcie, zgodnie z natchnieniami Ducha Świętego, którego otrzymali.

Świadek bierzmowania winien odznaczać się następującymi przymiotami:

  • być wystarczająco dojrzały do spełniania tego obowiązku
  • być wierzącym i praktykującym katolikiem
  • należeć do Kościoła katolickiego i przyjąć trzy sakramenty wtajemniczenia chrześcijańskiego: chrzest, bierzmowanie i Eucharystię,
  • nie być wykluczonym przez prawo od czynności w aktach kościelnych.

Bierzmowanie dorosłych w Diecezji Rzeszowskiej

Bierzmowanie odbywa się w kościele Farnym w Rzeszowie, w drugi piątek każdego miesiąca na Mszy świętej o godzinie:

  • 19:00 (maj-wrzesień)
  • 18:00 (październik – kwiecień).

Przygotowanie do Bierzmowania osób dorosłych przeprowadza się w swojej parafii.
Osoby zainteresowane winny odpowiednio wcześniej zgłosić się do swojego duszpasterza.

Uwagi:

  1. Kandydaci wraz ze świadkami, zaopatrzeni w ‘świadectwo’, że zostali przygotowani do przyjęcia tego Sakramentu oraz w ‘Kartę do Bierzmowania’, zgłaszają się w zakrystii w Farze Rzeszowskiej na pół godziny przed rozpoczęciem Mszy świętej.
  2. ‘Kartę do Bierzmowania’ wydaje sam ksiądz przygotowujący daną osobę do przyjęcia tego sakramentu. Na karcie winna być pieczęć parafialna.
  3. KANDYDACI WRAZ ZE ŚWIADKAMI POWINNI SIĘ WYSPOWIADAĆ, ZANIM PRZYJADĄ NA MIEJSCE UDZIELANIA SAKRAMENTU BIERZMOWANIA.
  4. Sakramentu Bierzmowania udziela się w czasie Mszy świętej, podczas której bierzmowani i świadkowie przystępują do Komunii świętej.
  5. Do udziału w Bierzmowaniu zapraszamy także rodzinę bierzmowanego.
  6. Po Bierzmowaniu Parafia Farna w Rzeszowie dokonuje zapisu w Księdze Bierzmowanych i przekazuje zaświadczenie bierzmowanemu, który ma obowiązek dostarczyć do parafii, która je wystawiła. Na tych parafiach spoczywa obowiązek przesłania wiadomości do parafii Chrztu osób bierzmowanych.

WYMAGANIA, JAKIE MUSI SPEŁNIĆ ŚWIADEK BIERZMOWANIA
(według Kodeksu Prawa Kanonicznego)

Kan. 892 - Wedle możności bierzmowanemu powinien towarzyszyć świadek, który ma troszczyć się, ażeby bierzmowany postępował jako prawdziwy świadek Chrystusa i wiernie wypełniał obowiązki związane z tym sakramentem.
Kan. 893 - § 1. Ten może spełniać zadanie świadka. kto wypełnia warunki określone w kan. 874.
§ 2. Wypada, aby świadkiem był ktoś z chrzestnych bierzmowanego.

•••

Kan. 874 - § 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

  1. jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  2. ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  3. jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  4. jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
  5. nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

Chrzest Święty

„Chrzest Święty jest fundamentem całego życia chrześcijańskiego, bramą życia w Duchu i bramą otwierającą dostęp innych sakramentów. Przez chrzest zostajemy wyzwoleni od grzechu i odrodzeni jako synowie Boży, stajemy się członkami Chrystusa oraz zostajemy wszczepieni w Kościół i stajemy się uczestnikami jego posłania. Chrzest jest sakramentem odrodzenia przez wodę i w słowie” (KKK 1213)

Chrzest Św. jest sakramentem, w którym przez polanie wodą i wymówienie słów sakramentalnych człowiek otrzymuje odpuszczenie grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów przed chrztem popełnionych oraz staje się dzieckiem Bożym i otrzymuje życie wieczne.

Obowiązki rodziców dziecka:

  • przygotowują się do chrztu dziecka;
  • są obecni;
  • publicznie proszą o chrzest;
  • kreślą znak krzyża na czole dziecka;
  • wyrzekają się szatana;
  • składają wyznanie wiary;
  • niosą niemowlę do chrzcielnicy;
  • otrzymują specjalne błogosławieństwo;
  • doprowadzają dziecko po chrzcie do poznania Boga (spowiedź św, I Komunia św., bierzmowanie);
  • są świadkami wiary dla dziecka;
  • przekazują wiarę wtedy, kiedy nią żyją na co dzień;
  • spełniają obowiązki religijne (modlitwa, Msza św., sakramenty św.);
  • razem modlą się z dzieckiem i za dziecko;
  • wyjaśniają dziecku odpowiednie znaki religijne, znaczenie świąt i przygotowują się do nich;
  • obchodzą z dzieckiem rocznice chrztu;
  • świętują dzień Patrona;
  • uczą miłości bliźniego (brak kłótni w domu, sąsiedztwie, pomoc sąsiedzka, przebaczenie, uczciwość szacunek dla starszych);

 Obowiązki rodziców chrzestnych:

  • wyznaczeni przez rodziców;
  • przyjęli sakramenty: chrzest, eucharystia, bierzmowani;
  • nie są ojcem ani matką przyjmującego chrzest;
  • należą do Kościoła katolickiego;
  • jeśli są małżonkami, to żyją w sakramentalnym małżeństwie;
  • wyrzekają się szatana;
  • wyznają wiarę Kościoła, w której dziecko otrzymuje chrzest;
  • otrzymują specjalne błogosławieństwo;
  • trzymają świecę i podają białą szatkę do chrztu;
  • pomagają w chrześcijańskim wychowaniu dziecka;
  • prowadzą autentyczne życie chrześcijańskie;
  • żyją wiarą, nadzieją i miłością;
  • modlą się za chrześniaka;
  • kupią odpowiednią do wieku dziecka książkę religijną;
  • zabiorą na pielgrzymkę do sanktuarium;
  • w razie nie wypełniania obowiązków chrześcijańskich przez rodziców zwracają im uwagę.

 Informacje szczegółowe związane z chrztem:

Rodzice dziecka:

  1. Chcąc ustalić datę Chrztu Świętego, należy zgłosić się do kancelarii parafialnej, celem sporządzenia aktu chrztu św. przynajmniej na tydzień przed planowaną datą chrztu dziecka, przynoszą ze sobą:
  • odpis aktu urodzenia dziecka z USC.
  • dane Rodziców: Imię i Nazwisko, data urodzenia, miejsce zamieszania, data ślubu.
  • dane Chrzestnych: Imię, Nazwisko, adres, wiek oraz zaświadczenie z parafii zamieszkania, że mogą podjąć zadania matki bądź ojca chrzestnego.
  1. Kapłan w kancelarii parafialnej wyda karteczki do spowiedzi św. dla rodziców dziecka i chrzestnych, aby przed tym ważnym dla dziecka i całej rodziny wydarzeniem przystąpili oni do sakramentu Pokuty. Podpisane przez spowiedników karteczki, przynosimy do zakrystii przed Mszą św. w dniu udzielenia sakramentu Chrztu św.
  2. Nie można udzielać sakramentu chrztu św. małym dzieciom bez faktycznej wiedzy rodziców lub wbrew ich woli.

Rodzice chrzestni:

  1. Posiadają zaświadczenie z parafii zamieszkania (nie zameldowania) stwierdzające, że osoby są wierzącymi i praktykującymi katolikami.
  2. Przedstawiają zaświadczenie ważnie odbytej spowiedzi św.
  3. Przynoszą na chrzest świecę i białą szatę.

Rodzicami chrzestnymi NIE MOGĄ zostać następujące osoby:

  1. Nieochrzczone
  2. Należące do jakiejś sekty religijnej.
  3. Które publicznie zaparły się wiary.
  4. Które są wrogo ustosunkowane do wiary i religii.
  5. Będące publicznymi, jawnymi grzesznikami.
  6. Żyjące w małżeństwie bez ślubu kościelnego.

W dniu chrztu św.:

  1. Rodzice lub chrzestni 15 minut przed chrztem zgłaszają się do zakrystii i składają brakujące zaświadczenia o odbytej spowiedzi świętej.
  2. Fotografowie i operatorzy sprzętu audiowizualnego, którzy zamierzają wykonywać swoje czynności podczas celebracji liturgii, są obowiązani ukończyć kurs i otrzymać pisemne upoważnienie z Kurii Rzeszowskiej. Ponadto winni zgłosić się do kapłana, który ma przewodniczyć celebracji, aby z nim uzgodnić wszystkie szczegóły związane z miejscem i sposobem wykonywania zdjęć i nagrań.

Warunki jakim powinni odpowiadać rodzice chrzestni wg Kodeksu Prawa Kanonicznego

Kanon 872

Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawić do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.

Kanon 873
Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, lub dwoje chrzestnych.

Kanon 874

  • §1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:
  • Jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;
  • Ukończył 16 lat, chyba, że biskup diecezjalny określił inny wiek, albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;
  • Jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;
  • Jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;
  • Nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.
  • §2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.